سلام. من (ما) برگشتم. اما یه جور دیگه!

   ۱ - من نتونستم اون جور که باید و شاید، حال دوستان عزیز خائنم رو بگیرم! اما بالاخره یه روزی، یه جوری، یه جایی، یه وقتی، همه می فهمیم چه کار کردیم و داریم می کنیم و باید بکنیم! من تا اون روز صبر می کنم.

   ۲ - این یه ماه و خورده ای تعطیلی وبلاگ خیلی هم بد نبود! حداقل واسه امتحانات خوب بود. یعنی باعث شد فکر و ذکرم رو بذارم رو درسام. چون تا می رفتم تو فکر وبلاگ، یادم می افتاد که فعلا بسته شده و دوباره بر می گشتم سراغ درسام!

  ۳ - بعد از این جریان احمقانه(خیانت ها رو می گم) گروهمون مثل یه قدح مو برداشته ی نفیس شده!!! واسه همین از اعضای قبلی گروه می خوام اگه دوست دارن با گروه باشن، عضویت خودشونو تمدید کنن! تا آپ بعدی وقت دارین که بیاین و تو قسمت نظرات، اعلام کنید که مایل به ادامه هستید یا نه!

۴ - بشتابید، بشتابید

گروه VORMZ در دیگر مدارس نماینده فعال می پذیرد!

   آخه ما دیگه کم کم باید بازنشسته بشیم! حیفه که کسی راه ما رو ادامه نده!

   ۵ - خانم ها، آقایان!

 شیطنت های قابل تعریف کردن ما تمام شد  !!!

   ما امسال ۲ بار بیشتر کرم نریختیم(بادکنک و تخم مرغ). ولی پارسال یه ریز اذیت کردیم. اصلا پارسال نفس کشیدنمون هم مایه عذاب معلم ها بود(به بچه ها کاری نداشتیم)!

اونایی که باقی مونده ن،

   یا انقدر لوس و ننر و بی مزه اند که آدم روش نمی شه جایی تعریف کنه(مثل شوت کردن باتری از زیر در کلاس های مختلف)

   یا ماجرای جالب و هیجان انگیزی ندارن که بشه نوشتشون(مثل پر کردن سوراخ کلید درهای قفل شده، با خلال دندون و آدامس)

    ان شا الله، تابستون در خدمتتون هستیم. امید واریم تو سال جدید دوباره فرصتی برای آزار واذیت معلم ها به دست بیاریم و شما رو هم مستفیض کنیم!

پ.ن: عقده ای شدم بس که نظر ندادین! منتظرم.